หากคุณเป็นนักอ่านทั้งรุ่นเด็ก รุ่นเก่า และรุ่นเก๋า คุณน่าจะเคยผ่านตานามปากกา หนุ่มเมืองจันท์ มาบ้าง โดยเฉพาะคอลัมน์และหนังสือว่าด้วยธุรกิจอย่าง ‘ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ’ ที่รวมเล่มตีพิมพ์มามากกว่า 30 เล่ม ส่วนคอการเมืองย่อมรู้ว่าการวิเคราะห์และตีความประเด็นการเมืองการสังคมจากนามปากกาเดียวกันนี้มีมุมมองที่เหนือชั้นเฉพาะตัวอยู่เสมอ

ตลอดหลายสิบปีในการทำงาน ชื่อหนุ่มเมืองจันท์ไม่เคยหายไปจากหน้าสื่อไม่ว่าจะเป็นยุคไหน ทั้งหนังสือ หนังสือพิมพ์ เรื่อยมาจนเป็นบทความออนไลน์จนถึงพอดแคสต์ ดังนั้น ไม่มากก็น้อย เราล้วนรู้โดยไม่ต้องมีใครมาอธิบายว่าผู้ใช้นามปากกานี้มีพื้นเพมาจากจังหวัดจันทบุรีแน่นอน

เหนือไปกว่าการเป็นนักเขียน คอลัมนิสต์ นักข่าว ผู้บริหาร และบทบาทอื่นๆ วันนี้ KRUA.CO ขอชวนทุกคนมาทำความรู้จักกับ ตุ้ม – สรกล อดุลยานนท์ เจ้าของนามปากกาหนุ่มเมืองจันท์ในฐานะคนเมืองจันท์คนหนึ่ง ว่าด้วยเรื่องเมือง อาหาร และความทรงจำจากจันทบุรีซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขาตลอดมา

และนี่คือบันทึกบทสนทนาว่าด้วยอาหารเมืองจันท์ ในความทรงจำของหนุ่มเมืองจันท์ค่ะ

ทำไมจึงเป็น ‘หนุ่มเมืองจันท์’

คือมันเป็นนามปากกาสิ้นคิดน่ะครับ (หัวเราะ) ตอนที่ผมเริ่มเขียนคอลัมน์ พื้นที่ข้างๆ บนหน้าหนังสือพิมพ์จะมีคอลัมน์หนึ่งที่ใช้นามปากกาว่าสาวระยอง ผมก็เลย “อ้อ สาวระยอง งั้นก็เจอหนุ่มเมืองจันท์” คิดฉับพลันตอนนั้นเลยครับ ก็เลยเป็นแบรนดิ้งมาจนถึงทุกวันนี้ แต่ก็ภูมิใจนะครับ เพราะต่อให้ห่างเมืองจันท์มาขนาดไหน ผมก็ยังรักเมืองจันท์ ยังรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนเมืองจันท์อยู่

 

ชีวิตที่จันท์ของหนุ่มเมืองจันท์

ผมอยู่จันทบุรีจริงๆ ประมาณ 18 ปีเอง คือถึงช่วงเรียนจบ ม.ปลาย พอเข้ามหาวิทยาลัยแล้วก็ใช้คำว่าอยู่กรุงเทพฯ ได้เลย แล้วก็มีอยู่ช่วงหนึ่งที่คุณแม่เสีย ก็ได้ย้ายไปอยู่จันท์เต็มๆ อีก 2 ปี รวมแล้วช่วงเวลาที่ผมอยู่จันท์จริงๆ ก็ประมาณ 20 ปี ที่เหลือส่วนใหญ่ก็คือกลับไปแป๊บๆ ปีหนึ่งไม่กี่ครั้ง ดังนั้นความทรงจำที่จันทบุรีของผมจะเป็นวัยเด็กแทบทั้งหมดเลย

ตอนยังเป็นเด็กเมืองจันท์ชีวิตเป็นยังไงเหรอ… มันก็กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วนะครับ (หัวเราะ)

ช่วงปกติของผมก็คือเรียนหนังสือ เลิกเรียนก็เดินกลับบ้าน เพราะโรงเรียนอยู่ห่างจากบ้านไม่เกิน 5 กิโลฯ กลับมาตอนเย็นก็เปลี่ยนชุดไปเตะบอล เล่นบอลเสร็จก็กลับมาทำการบ้าน ชีวิตก็ง่ายๆ อย่างนี้ครับ ส่วนเสาร์-อาทิตย์จะไปสวนผลไม้กับพ่อ ผลัดกันไปกับพี่น้อง ไปช่วยทำนู่นทำนี่ หน้าผลไม้ก็ไปเก็บ ไปช่วยพ่อแม่ขาย เป็นแบบนี้ตลอด นี่เป็นความทรงจำของการเป็นเด็กเมืองจันท์ มันจะง่ายๆ เรียบๆ ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่

รสจันท์ของหนุ่มเมืองจันท์

ถ้าย้อนเวลากลับไปตอนเด็กๆ เลย ย้อนไปซัก 50 ปี ต้องบอกว่าครอบครัวผมไม่ได้เป็นครอบครัวที่มั่งมีนะครับ สมัยนั้นเรายังไม่มีตู้เย็น มีแค่ตู้กับข้าว ดังนั้นเราไม่ซื้อวัตถุดิบมากองๆ ไว้ แต่ซื้อกันวันต่อวัน แม่ผมจะเป็นคนทำกับข้าว ที่บ้านผมเป็นคนจีน รสชาติอาหารของผมตอนนั้นก็จะเป็นรสจันท์บวกกับรสจีน ส่วนใหญ่อาจจะเป็นรสจีนด้วยซ้ำ

สมัยเด็กๆ ผมกินกับข้าวฝีมือแม่ตลอด การไปกินอะไรต่างๆ นอกบ้านไม่ค่อยมีหรอกครับ ถ้ามีคือ พ่อถูกหวย (หัวเราะ) ทุกครั้งที่พ่อถูกหวยเนี่ย พ่อผมจะสั่งอาหารมากินกัน เช่นหมูสะเต๊ะแถวตลาดเฉลิมจันท์ แล้วตรงนั้นก็จะมีของอร่อยอีกอย่างคือโอเลี้ยงที่รสมันเข้มข้นมาก ทุกวันนี้บางคนยังต้องสั่งใส่ถุง หิ้วกลับมา แล้วไปแช่ฟรีซไว้กิน กับอีกอย่างที่ผมรู้สึกว่ามันเป็นอาหารพิเศษมากในตอนนั้นคือข้าวหมูแดง ถ้าพ่อซื้อมาเราจะเอาน้ำมาคลุกกับข้าวเพิ่มอีก ตอนนั้นเนื้อหมูเนื้อไก่ยังไม่มีการเลี้ยงเป็นอุตสาหกรรม มันเลยเป็นอาหารที่เราไม่ได้กินเป็นชีวิตประจำวัน

แล้วที่เมืองจันท์สมัยนั้นอาหารทะเลถูกมาก ถูกกว่าหมูกว่าไก่ เราก็กินกุ้งกินปลากันเป็นว่าเล่น เรียกว่ากินจนเบื่อ หรือกระทั่งทุกวันนี้ถ้าคุณไปกินร้านข้าวแกงที่จันทบุรี คุณก็จะเห็นกับข้าวถุงที่มีกุ้งผัดสะตอ มีกุ้งผัดผงกะหรี่ กุ้งนั่นกุ้งนี่เต็มไปหมด นั่นแหละคืออาหารทะเลมันอุดมสมบูรณ์มาก

 

 

อย่างหลานผมตอนเด็กๆ เขาเบื่อกุ้งมาก เพราะตอนเช้าพ่อแม่ไม่มีเวลาทำกับข้าว ก็จะไปซื้อกุ้งมาต้มมาลวกให้กินกับพริกเกลือหรือน้ำจิ้มแบบจันท์ กินง่ายๆ แบบนั้น มันไม่ใช่รสชาติที่ซับซ้อนอะไร แต่มันสมบูรณ์ และแม่ผมทำกับข้าวอร่อย ก็จะติดรสมือแม่มาตลอด อันนั้นเป็นความทรงจำเรื่องอาหารจันท์ของผม

 

พอมาอยู่กรุงเทพฯ มาสั่งข้าวมันไก่ เอ๊ะ ทำไมเขาไม่มีน้ำพริกเผา เพราะที่เมืองจันท์เรากินกับน้ำพริกเผา นั่นแหละครั้งแรกที่รู้สึกว่าเออ… อาหารที่จันท์ไม่เหมือนที่อื่น

 

 

แล้วปาท่องโก๋ที่เมืองจันท์จะกินจิ้มน้ำจิ้ม พอมากรุงเทพฯ ปาท่องโก๋มันไม่มีน้ำจิ้ม มันก็แปลกๆ ไป กินแป้งเฉยๆ แล้วมันจะมีรสชาติได้ยังไง (หัวเราะ) คือสำหรับผมการกินปาท่องโก๋แบบนั้นมันแปลกมาก พอกลับไปถึงบ้านแล้ว เราต้องกินปาท่องโก๋แบบมีน้ำจิ้มให้ได้ 

 

 

อีกอย่างคือ ข้าวเกรียบน้ำจิ้ม อันนี้เป็นอาหารในความทรงจำอันหนึ่งของผมเลย ตัวข้าวเกรียบเป็นแป้งบางๆ คล้ายๆ ข้าวเกรียบปากหม้อ แต่หนากว่าข้าวเกรียบปากหม้อ บางกว่าเส้นใหญ่

 

แล้วน้ำจิ้มที่ดีคือน้ำจิ้มตำเอง รสมันจะจัดจ้าน บวกกับต้องใส่กุ้งแห้งเยอะๆ กุ้งแห้งจะนำพารสชาติน้ำจิ้มไปส่งที่ข้าวเกรียบ ทำให้ข้าวเกรียบอร่อยขึ้น มันอร่อยมาก ผมเคยพานักธุรกิจไปจัดเลี้ยง แล้วทำเมนูนี้ให้กิน ทุกคนติดใจมากนะ แล้วนอกจากที่จันท์ หากินที่ไหนก็ค่อยไม่ได้ กรุงเทพฯ ไม่ต้องพูดถึง ไม่น่าจะมีเลย

 

 

ทำไมคนจันทบุรีถึงกินอะไรไม่เหมือนที่อื่น

ผมคิดว่าเพราะเครื่องเทศสมุนไพรเราเยอะ ที่จันท์อากาศดี ดินดีมาก คุณหย่อนอะไรไปมันก็ขึ้นหมด เราเลยมีพวกนี้เยอะ พอมีเยอะก็ใส่เยอะ เหมือนมีอะไรก็ใส่ไปให้หมด แกงป่าที่จันท์ก็จะเครื่องเยอะ หรือ ก๋วยเตี๋ยวหมูเลียงก็จะมีเร่วซึ่งเป็นสมุนไพรเฉพาะที่ขึ้นแถวนั้น จะขึ้นตรงป่าๆ ดิบๆ หน่อย ให้กลิ่นที่พิเศษมาก

 

แล้วก็อาจจะเป็นเพราะมันเป็นเมืองหลายวัฒนธรรม มีคนจีน มีคนญวน มีคนชอง เรามีทั้งวัด มีทั้งโบสถ์เวียดนาม อาหารก็คงจะหลากหลายไปตามนั้น แต่ผมต้องบอกก่อนว่าตอนผมอยู่ผมไม่รู้สึกอะไรเลยนะ ตอนเด็กๆ ไม่มาสนใจด้วยซ้ำว่าใครเป็นคนจีน ใครเป็นคนญวน เพราะว่าเราเกิดมามันก็เป็นของมันแบบนี้ มันกลืนจนไม่มีความรู้สึกว่ามีเส้นแบ่ง แต่พอเราออกมาอยู่ที่อื่นแล้ว เราถึงเห็นว่ามันมีความหลากหลายนี้อยู่ ต้องมาหาอ่านข้อมูลเพิ่มเพราะเราเป็นหนุ่มเมืองจันท์ใช่มั้ย เราก็ต้องทำการบ้าน (หัวเราะ) ก็มาหาอ่านข้อมูล มารู้เรื่องอะไรพวกนี้ทีหลังหมด

 

มองกลับไปที่เมืองจันท์ตอนนี้ หนุ่มเมืองจันท์เห็นเมืองจันท์เป็นแบบไหน

ตอนที่อยู่กรุงเทพฯ นานๆ แล้วกลับไปเมืองจันท์ ไม่น่าเชื่อนะ ผมมองเห็นความงามเพิ่มขึ้นมากๆ เลย ต้นไม้เมืองจันท์มันจะเหยียดกิ่งก้านได้เต็มที่เพราะมันมีพื้นที่เยอะ มันสวยมาก ทำไมเราไม่เคยสังเกตมาก่อนในช่วง 18 ปีที่เราอยู่ที่นั่นมา บ้านผมมีสวนใช่ไหมครับ พอกลับไปสวน เห็นต้นมังคุด ทรงมันสวยมาก ใบมันสวย ดำขลับ ลูกที่ออกมามันสวยมาก สิ่งเหล่านี้มันแสดงให้เห็นว่าพอเราไม่ได้เห็นมันนานๆ แล้วกลับไปอีกที สิ่งที่เคยเห็นประจำมันก็งดงามขึ้นมาได้

ในเชิงธุรกิจ เมืองจันท์ก็เป็นเมืองที่กระจายความเสี่ยงดี แต่ก่อนมีตลาดพลอยที่ใหญ่มาก ตอนนี้ต่อให้ไม่ได้ทำเหมืองพลอยแล้ว เมืองจันท์ก็ยังมีความเป็นศูนย์กลางตลาดพลอยอยู่ เพราะเมืองจันท์มีมี know-how เยอะ มีเทคนิคการเผาพลอยที่สร้างมูลค่าเพิ่มได้ ในมุมหนึ่งคนก็จดจำเมืองจันท์เป็นเมืองผลไม้ อย่างที่บอกว่าดินดี น้ำดี ก็มีรายได้จากการส่งออกด้วย แล้วระยะหลังก็มีเรื่องท่องเที่ยวเข้ามาอีก ในขณะเดียวกันก็เป็นเมืองที่พยายามป้องกันไม่ให้อุตสาหกรรมเข้ามา ชาวบ้านจะค่อนข้างขัดขวาง ซึ่งมันก็ดี ทำให้รักษาสภาพธรรมชาติไว้ได้ และความสมบูรณ์ของธรรมชาติมันก็ย้อนกลับไปที่ความสมบูรณ์ของอาหารอีกที เมืองจันท์เป็นเมืองที่ผมพาใครไปแล้วไม่มีใครไม่ประทับใจ ทุกคนชอบหมด

 

ถ้าภาพที่ผมเห็น เมืองจันท์เหมือนคนที่ไม่ตะโกน มันเงียบๆ มันอยู่อย่างนั้น ไปของมันช้าๆ เนิบๆ แต่ถ้าคุณไปค้นหาแล้วคุณจะชอบ ผมเคยบอกเสมอว่าผมไม่อยากให้เมืองจันท์โตกว่านี้ เป็นความเห็นแก่ตัวส่วนตัวที่รู้สึกว่าผมชอบแบบนี้ (หัวเราะ)

ในความช้าๆ เนิบๆ นั้น คุณเชื่อไหมว่ามันโตไปข้างหน้าของมันในแบบของมันเรื่อย ๆ อยู่ตลอด ทุกวันนี้เมืองจันท์กลายเป็นเมืองที่คนไปท่องเที่ยวเยอะ ผมว่าส่วนหนึ่งเพราะเป็นเพราะเรื่องที่คนเริ่มมาเที่ยวเมืองรองด้วย แล้วพอคนมาเที่ยวก็จะชอบ แล้วเกิดการบอกต่อ ซึ่งผมว่าการตลาดที่ดีที่สุดคือการบอกต่อ เมืองจันท์เกิดขึ้นจากการบอกต่อ ไม่ได้ทำการตลาดอะไรชัดๆ เลย แต่ด้วยตัวของมันเองนี่แหละที่ทำให้คนบอกต่อกันไปเรื่อยๆ

 

ตัวเมืองเองก็มีทรัพยากรที่สามารถสร้างอะไรขึ้นมาได้ มันก็เลยเกิดสถานที่หรือธุรกิจใหม่ๆ ขึ้นมาเยอะครับ ไปทะเลก็มีที่พักสวยๆ เยอะขึ้น แล้วก็ผมรู้สึกได้เลยว่าคนหนุ่มสาวเมืองจันท์เยอะขึ้น ผมเคยไปคุยบรรยายเรื่องกับกลุ่มธุรกิจของเมืองจันท์ แล้วก็คนหนุ่มสาวเต็มเลย พอลูกหลานกลับมา แล้วก็มีเครือข่ายของเขา มีโลกของเขา แล้วการสื่อสารเดี๋ยวนี้มันง่าย สบาย มีคนทำช่อง ทำสื่อที่จันท์ เราก็จะเห็นคนรุ่นใหม่ที่เริ่มนำพาเมืองจันท์ไปแบบดีขึ้นเรื่อยๆ

อย่างตรงตลาดริมน้ำ ผมเองเคยเดินไปแค่ 2 ครั้ง เพราะบางทีผมไปพักโรงแรมใกล้ๆ แล้วมันก็เดินลงไปได้เลย ก็ดีนะ แต่เราคนเมืองจันท์เราก็เดินไปแล้วก็นึกถึงตอนขี่มอเตอร์ไซค์กับเพื่อนสมัยก่อนมากกว่า แต่ปรากฏว่าเขามีมุมสวยๆ ที่ไปถ่ายรูปกัน มีร้านคาเฟ่อะไรมากมาย หรือเดี๋ยวนี้ถ้าไปจันท์คนก็จะต้องไปโฮมสเตย์แล้วก็อาหารทะเลแบบ ‘กินปู ดูเหยี่ยว’ ใช่ไหม ผมนี่ยังไม่เคยดูเลยเหยี่ยว กินปูอย่างเดียว (หัวเราะ) ที่เที่ยวต่างๆ ผมแทบจะไม่ค่อยได้ไปเลย เวลาผมไปจันท์ ผมไปพักผ่อน ไปอยู่เฉยๆ แล้วก็ไปกิน

 

ทริปกินเมืองจันท์ สไตล์หนุ่มเมืองจันท์

ผมเคยพาน้องๆ ที่เรียนหลักสูตร ABC (Academy of Business Creativity หลักสูตรด้านธุรกิจสร้างสรรค์ที่ก่อตั้งร่วมกับ ธนา เธียรอัจฉริยะ – ข้อมูลโดยผู้สัมภาษณ์) เช่ารถทัวร์ไป เช้าเย็นกลับ กิน 6 ร้าน ตระเวนกินอย่างเดียวเลย กินแล้วขึ้นรถ กินแล้วขึ้นรถ แล้วก็กลับ คนชอบกันมาก แล้วผมไปจันท์ ไม่มีโปรแกรมเที่ยว มีแต่โปรแกรมกิน มีแต่เช็คลิสต์ว่าจะไปกินที่ไหน

ถ้าเป็นตลาดริมน้ำ ผมเคยเดินไปเจอก๋วยจั๊บตอนเช้าตรู่ประมาณ 6 โมงกว่าๆ อากาศเย็นๆ แล้วเขาก็ตั้งหม้อ ควันลอยฟุ้ง กลิ่นหอม มันได้ฟีลมากเลย คือมันอาจจะไม่ใช่ก๋วยจั๊บที่อร่อยที่สุดในโลก แต่มันถูกที่ถูกเวลาไปหมด

 

 

แล้วแถวนั้นก็มีร้าน เจ๊อี๊ด ก๋วยเตี๋ยวทะเล ที่เป็นก๋วยเตี๋ยวใส่กั้ง แล้วก็มี เย็นตาโฟเจ๊เพ็ญ เมืองจันท์เป็นเมืองที่กินกั้งเยอะมาก เขาใส่กันแบบ… เครื่องเยอะกว่าเส้นน่ะพูดอย่างนี้แล้วกัน

 

 

อีกที่ที่ผมชอบและมีความทรงจำกับมัน คือแถวตลาดน้ำพุ ตลาดซุ้ย มันเป็นตลาดเล็กๆ แต่ครบ แล้วของดีมากนะ ตรงนั้นถ้าผมไปก็จะมีร้านประจำของผม อย่างร้านไก่ย่างริมตลาดน้ำพุ คือมันก็ไก่ย่างธรรมดา แต่เนื่องจากเมืองจันท์พริกไทยดี พริกไทยเยอะมั้ง เขาจะหมักพริกไทยกระเทียมเข้าไปแบบ… ไม่ต้องจิ้มอะไรก็อร่อยแล้ว อีกอันคือหมูที่ผมเรียกว่า หมูพงกี่ มันคือหมูที่เหมือนไปอบกรอบๆ มีรสกระเทียม ล่าสุดไปเจอที่ร้านข้าวแกงแถวโรงหนังเก่าที่ชื่อสยาม แล้วก็มีอีกร้านตรงตลาดน้ำพุนี่แหละ ชื่อ ร้านนายเส่ย เขาขายต้มเลือดหมู แต่ก็มีหมูตัวนี้ขายด้วย เอามาให้ใครกินก็ติดใจหมดเลยครับ

 

ส่วนร้านอาหารจันท์ที่ผมไปกินก็คือ จันทรโภชนา ร้านนี้คนจะรู้จักกันอยู่แล้ว ที่อร่อยมากที่สุดคือ ถั่วฝักยาวผัดกะปิกุ้งแห้ง เป็นเมนูจีนแต่ใส่กะปิกับกุ้งแห้งเข้าไป เหมือนให้รู้ว่าเป็นเมืองทะเลนะ กับอีกร้านคือ ครัวมณีจันท์ ในโรงแรมมณีจันท์ ที่นี่พล่าปลาเขาอร่อยที่สุดเท่าที่เคยกินมาในเมืองจันท์เลย ส่วนก๋วยเตี๋ยวเลียง ผมจะนึกถึงร้านเจ๊น้อง เป็นร้านที่อยู่ติดกับโรงเรียนสฤษดิเดชเพราะสมัยเรียนชอบพากันมุดรั้วไปกินครับ (หัวเราะ)

 

ถ้าอาหารทะเลผมจะไปกิน ร้านนภา ที่ท่าแฉลบ เป็นร้านเล็กๆ บ้านๆ รสชาติบ้านๆ ปูเขาจะแกะใส่กระดองมาให้เลย ถ้าคุณไม่ชอบแกะปูนี่แนะนำเลย แล้วมีเมนูขึ้นชื่อคือ ปลาหมึกผัดไข่เค็ม ที่มันจะแห้งๆ ร่วนๆ เหมือนเอาไข่เค็มไปเคลือบปลาหมึกไว้

อย่างตอนนี้พอกลับไปทีไร สิ่งหนึ่งที่ผมซื้อคือปลาอินทรี ใส่กล่องโฟมกลับมา เป็นของฝากที่ดีมากเพราะมันสดมาก ปลาอินทรีที่ไหนผมก็ไม่เคยรู้สึกว่าอร่อยเท่าที่จันท์เลย เพราะมันสดและชิ้นมันใหญ่ อาหารทะเลขอแค่สดก็ชนะทุกสิ่งแล้ว ที่เหลือก็ทำน้ำจิ้มอร่อยๆ ก็พอแล้ว

 

 

สรุป ลิสต์จานเด็ดเมืองจันท์สไตล์หนุ่มเมืองจันท์ (เรียงตามลำดับตัวอักษร)
– ก๋วยจั๊บป้าไหม (ชุมชนเก่าริมน้ำจันทบูร)
– ก๋วยเตี๋ยวกั้ง ร้านเจ๊อี๊ดก๋วยเตี๋ยวทะเล
– ก๋วยเตี๋ยวหมูเลียง ร้านเจ๊น้องติดกับโรงเรียนสฤษดิเดช
– แกงป่าเมืองจันท์
– ข้าวเกรียบน้ำจิ้ม (น้ำจิ้มทำเอง รสจัดๆ ใส่กุ้งแห้งเยอะๆ)
– ข้าวมันไก่เสิร์ฟพร้อมน้ำพริกเผา
– ถั่วฝักยาวผัดกะปิกุ้งแห้ง ร้านจันทรโภชนา
– ปาท่องโก๋น้ำจิ้ม
– ปูนึ่ง และปลาหมึกผัดไข่เค็ม ร้านนภาซีฟู้ด ท่าแฉลบ
– พล่าปลา ร้านมณีจันท์
– เย็นตาโฟ ร้านเจ๊เพ็ญ
– หมูคั่วเค็ม ร้านนายเส่ย ตลาดน้ำพุ
– หมูสะเต๊ะ ข้าวหมูแดง และโอเลี้ยง จากตลาดเฉลิมจันท์ (ตลาดโภคศิริ) ติดวัดเขตร์นาบุญญาราม

แถม : ของฝากแนะนำ อาหารทะเลจากตลาดสวนมะม่วง ตลาดซุ้ย และตลาดน้ำพุ (อย่าลืมพกกล่องเก็บความเย็นไปเอง!)