ถ้าใจไม่รัก การต้องกินผักก็เปรียบเสมือนภารกิจที่ต้องฝืนใจสุดๆ แต่จะไม่กินก็ไม่ได้เพราะผักคือหนึ่งในแหล่งวิตามินและไฟเบอร์ที่สำคัญต่อร่างกายแบบที่เราท่องๆ กันมาตั้งแต่ประถมนั่นละค่ะ

ถ้าเปรียบร่างกายเป็นเครื่องจักร ผักก็เป็นสารหล่อลื่นและอะไหล่ซ่อมบำรุงที่หาจากอาหารอื่นๆ ไม่ได้ หน้าที่หลักๆ ก็ได้แก่

ช่วยทำความสะอาดลำไส้ เพราะมีไฟเบอร์สูง เส้นใยอาหารเหล่านี้จะช่วยกวาดสิ่งสกปรกในลำไส้ ทำให้ขับถ่ายง่าย ท้องไม่ผูก จึงลดความเสี่ยงโรคริดสีดวงและมะเร็งลำไส้ แล้วยังเป็นอาหารให้จุลินทรีย์ดี เพราะในกระเพาะลำไส้เรามีกองทัพแบคทีเรียที่ช่วยเรื่องภูมิคุ้มกัน ถ้าเรากินผัก แบคทีเรียพวกนี้จะแข็งแรง ทำให้เราไม่ป่วยง่าย

ช่วยควบคุมระดับน้ำตาลและไขมัน ไฟเบอร์จะชะลอการดูดซึมน้ำตาลและไขมันเข้าสู่กระแสเลือด ทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดไม่พุ่งสูงปรี๊ดหลังกินข้าวเสร็จ ช่วยลดความเสี่ยงโรคเบาหวานและไขมันในเลือดสูง

เป็นเกราะป้องกัน ผักมีสารต้านอนุมูลอิสระที่เปรียบเสมือนเกราะป้องกันเซลล์ สารเหล่านี้จะช่วยลดการอักเสบภายในร่างกาย ช่วยชะลอความเสื่อมของเซลล์ ทำให้เราแก่ช้าลง แล้วยังลดความเสี่ยงโรคร้ายแรงอย่างโรคหัวใจและโรคมะเร็งบางชนิด

เป็นวิตามินบำรุงจากธรรมชาติ วิตามินในผักทำงานเหมือนสวิตช์ไฟที่ช่วยให้ระบบต่างๆ ในร่างกายทำงานได้ ทั้ง วิตามิน A ช่วยบำรุงสายตา วิตามิน C ช่วยให้แผลหายเร็ว บำรุงผิวพรรณ ป้องกันหวัด วิตามิน K ช่วยให้เลือดแข็งตัวเวลาเกิดแผล

แล้วถ้าไม่กินผักละ ร่างกายจะส่งสัญญาณอะไรบ้าง? ที่เห็นชัดๆ คือ ท้องผูก ขับถ่ายยาก เพราะขาดใยอาหารไปช่วยกระตุ้นลำไส้ ผิวพรรณหม่นหมองเหมือนโดนของ เพราะขาดสารต้านอนุมูลอิสระและวิตามินช่วยซ่อมแซมผิว เหนื่อยง่าย ป่วยบ่อย เพราะภูมิคุ้มกันอ่อนแอลงเนื่องจากขาดวิตามินและแร่ธาตุ แล้วยังน้ำหนักขึ้นง่าย เพราะผักช่วยให้อิ่มท้องนานโดยให้พลังงานต่ำ

รู้ทั้งรู้ว่าผักมีประโยชน์มหาศาลขนาดนี้ แต่คนกินผักยากก็ยังยี้อยู่ดี ซึ่งสาเหตุส่วนใหญ่มักอยู่ที่กลิ่น รสสัมผัส และรสชาติ เอาละ เมื่อเรารู้ต้นเหตุแล้ว ก็ต้องมาหาวิธีในการปกปิดหรืออำพรางเพื่อให้การกินผักเป็นมิชชั่นที่พอสซิเบิล ในฐานะคนทำอาหาร มันจะไปยากอะไร เราทำได้อยู่แล้ว!

พรางตัวผักเข้าไปในเมนูโปรด

ทริกของข้อนี้ก็คือทำยังไงก็ได้ให้เรา ‘มองไม่เห็น’ หรือ ‘จำไม่ได้’ ว่านั่นคือผัก จะสับละเอียดให้เล็กที่สุดแล้วผสมลงในเนื้อสัตว์ทำเป็นทอดมัน ลาบ หรือซอสสปาเกตตีก็ได้ ใครไม่ชอบเคี้ยวจะใช้วิธีทำเป็นสมูทตี้ ปั่นผักรวมกับผลไม้รสหวานอย่างมะม่วง สับปะรด หรือกล้วย เพื่อให้รสชาติของผลไม้กลบกลิ่นผักก็ได้ หรือจะเอาผักไปชุบแป้งทอด เพราะการทอดจะช่วยเปลี่ยนรสสัมผัสจากความเละหรือความขม ให้กลายเป็นความกรอบและหอมอร่อย

ปรับวิธีการปรุง

หลายคนเกลียดผักเพราะเคยเจอผักต้มที่ทั้งเละทั้งเหม็นเขียว ถ้าผักต้มทำให้เราฝังใจขนาดนั้น งั้นเปลี่ยนมาใช้วิธีการอบดู ลองเอาบรอกโคลี แครอท กะหล่ำปลี มาคลุกน้ำมันมะกอก เกลือ พริกไทย แล้วเข้าเตาอบ ความร้อนจะทำให้ความหวานในผักออกมา แล้วยังได้รสสัมผัสกรอบอร่อย หรือจะลองใช้วิธีการย่างก็ได้ กลิ่นไหม้นิดๆ จากการย่างช่วยให้ผักมีรสชาติที่ซับซ้อนและกินง่ายขึ้น

เริ่มจากผักรสหวานกลิ่นเป็นมิตร

เราก็อย่าไปเริ่มที่ผักขมๆ อย่างมะระ หรือผักกลิ่นแรงอย่างถั่วฝักยาวสิคะ ให้เปิดใจจากผักที่มีรสหวานธรรมชาติ กลิ่นเป็นมิตร กินง่ายอย่างแครอท ข้าวโพดอ่อน ที่มีความหวานและกรอบ ฟักทอง มันเทศ ให้รสสัมผัสนุ่มนวลและหวานเหมือนขนม หรือแตงกวาที่กลิ่นไม่แรง กินแล้วให้ความรู้สึกสดชื่น

ใช้ ‘ตัวช่วย’ เพิ่มรสชาติ

สายแซ่บจะจัดน้ำพริกถ้วยโปรดมาเคียงข้างผักก็ได้ แต่ใครสายซอฟต์ ลองตัวช่วยอย่างการโรยชีสหรือราดน้ำสลัดที่ชอบดู ผักจะกินง่ายขึ้นมาก หรือถ้าไม่อยากคลุก ใช้วิธีจิ้มกับดิปก็ง่ายอยู่ ลองหั่นแตงกวาหรือแครอทเป็นแท่งๆ จิ้มกับฮัมมัสหรือโยเกิร์ตดิป แกล้งๆ ว่าฟีลขนมกินเล่น

กฎ ‘หนึ่งคำ’

ทำใจให้เข้มแข็งแล้วตั้งกฎขึ้นมาเลยค่ะ ‘หนึ่งคำ’ นั่นคือต้องลองกินผักชนิดใหม่ๆ อย่างน้อย 1 คำในแต่ละมื้อ เพราะลิ้นคนเราสามารถปรับความชอบได้หากได้รับสิ่งนั้นซ้ำๆ ประมาณ 10-15 ครั้ง แล้วอาจจะพบว่าผักที่เคยเกลียด จริงๆ แล้วมันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด

ใครยังกล้าๆ กลัวๆ กับการกินผัก ลองเอา 5 เทคนิคนี้ไปใช้นะคะ เชื่อว่าจะช่วยให้กินผักได้ง่ายขึ้นและมากขึ้นแน่นอน สู้ๆ นะทุกคน!