“My Favorite Food is … ‘Kaeng Liang’” เมนูอาหารที่ฉันชอบมากถึงขั้นนำไปตอบคำถามที่อาจารย์ชาวต่างชาติถามในวิชาภาษาอังกฤษของชั้นเรียนมัธยมศึกษา อาจารย์ชาวต่างชาติก็ถึงกับงงว่านั่นคือเมนูอะไร? เพราะด้วยความที่ฉันตอบแบบอัตโนมัติกลับไปด้วยคำทับศัพท์ จากนั้นค่อยพูดต่อท้ายให้อาจารย์ชาวต่างชาติฟังว่าคือ Thai food อาจารย์ชาวต่างชาติเมื่อได้ฟังและเข้าใจ จึงได้คลายความสงสัยบนใบหน้าลง

ฉันเป็นคนที่เรียกได้ว่าไม่สามารถกินเผ็ดได้เลย สั่งอาหารตามสั่งหากเป็นร้านประจำจะรู้ทันทีว่าเมนูไหนที่ต้องใส่พริก จะต้องปรุงแบบความเผ็ดระดับเด็กอนุบาล เวลาสั่งส้มตำก็ใส่พริกเพียงหนึ่งเม็ด อาหารเผ็ดในระดับที่ผู้อื่นกินได้สบายๆ นั้น สำหรับฉันตอนกินก็อาจจะโดนแซวว่ากินไปล้างหน้าไปได้ เพราะมักเหงื่อไหลจนหน้าผากเปียก จึงมักเลี่ยงการกินเมนูอาหารเผ็ดๆ จนหลายครั้งก็พลาดอาหารอร่อยหลายเมนูที่ใครๆ มักบอกว่าต้องเผ็ดถึงอร่อย

แล้วถ้าฉันเป็นแบบที่กล่าวไป ทำไมฉันถึงชอบแกงเลียงกันได้นะ? … แกงเลียง แกงไทยที่เผ็ดร้อนสุดเด็ดนี้ ทำไมถึงกลายมาเป็นอาหารที่ฉันชอบที่สุด มันช่างดูย้อนแย้งกันเสียเหลือเกิน แต่นั่นก็เพราะว่าฉันมีสูตรที่เหมาะและลงตัวกับฉันที่สุด

ฉันได้ลองกินแกงเลียงครั้งแรกในชีวิตตอนเด็กๆ น่าจะชั้นประถมศึกษา แกงเลียงครั้งนั้นเป็นฝีมือพี่สาวทำให้กิน แม่ของพวกฉันทำอาหารไม่เป็นเลย หากจะได้กินอาหารทำเองในบ้านก็จะเป็นพี่สาว
ที่เป็นเหมือนแม่คนที่สองเป็นผู้ทำให้ ฉันเป็นคนไม่กินเผ็ดแต่ทว่าชอบกินเห็ดมากๆ ด้วยพอได้กินแกงเลียงของพี่สาวก็ติดใจ ชอบเมนูนี้ตั้งแต่นั้นมา เพราะเป็นแกงที่ใส่เห็ดเป็นหลัก แต่เมื่อฉันไปซื้อหรือไปกิน
ตามร้านนอกบ้านก็ได้พบความจริงว่า ส่วนใหญ่เเล้วแกงเลียงจะต้องมีรสเผ็ดร้อน ซึ่งทำให้ฉันกินไม่ไหว
จึงต้องลงมือทำเองทุกครั้งที่อยากกินเมนูนี้

สูตรของพี่สาวฉันมีความต่างจากสูตรทั่วไปมาก ฉันเองก็ไม่รู้ว่าพี่ได้สูตรมาจากไหน แต่ค่อนข้างมั่นใจว่าพี่คงปรับแต่งมาเพื่อให้น้องที่กินเผ็ดไม่ได้แบบฉันโดยเฉพาะ และสูตรของพี่สาวฉันก็ไม่ได้เป็นไปตามแบบฉบับทั่วไป แต่เพราะแบบนั้นจึงทำให้ฉันกินได้อย่างอร่อย ไม่ต้องปาดเหงื่อบนหน้าผาก และเป็นสูตรที่ฉันก็ทำกินในครอบครัวเรื่อยมา อีกทั้งการทำเองทำให้เราได้กินน้ำแกงที่ข้นซึ่งดีกว่าบางที่ที่เป็นน้ำแกงเหลวๆ จางๆ

จุดเด่นของแกงเลียงสูตรพี่สาวฉันคือ ใช้กุ้งต้มสุกโขลกทำเครื่องแกงเเทนกุ้งแห้ง และไม่ใส่พริกสดเลย ใช้เพียงแค่พริกไทยเท่านั้น พริกไทยที่เผ็ดคนละรูปแบบกับพริกสดนั่นเอง จึงทำให้ฉันกินได้

 

สูตรแกงเลียงของครอบครัวฉัน (สูตรนี้สำหรับประมาณ 3-4 คน)

เครื่องแกง
– พริกไทยดำ 1-2 ช้อนโต๊ะ
– กะปิ 1 ช้อนโต๊ะ
– กระชาย 4-5 หัว
– หอมแดง 5-6 หัว
– กุ้งต้มสุก 3-4 ตัว

 

ผักต่าง ๆ
– เห็ดออรินจิ (ฉันชอบหลายเห็ดเกือบทุกชนิด จึงมักเปลี่ยนสลับ ๆ กันไปในแต่ละครั้ง)
– ฟักทอง
– บวบเหลี่ยม
– ข้าวโพดอ่อน

เนื้อสัตว์

– กุ้งสด

 

วิธีทำ
1.โขลกเครื่องแกง
2.ต้มน้ำให้เดือดใส่เครื่องแกง
3. ปรุงรสด้วยเครื่องปรุงตามชอบ
4.ตามด้วยผัก
5.ปิดท้ายด้วยกุ้งที่สุกง่าย

 

ทุกวันนี้พี่สาวฉันแต่งงานย้ายไปอยู่กับสามีที่เกาะสมุย ซึ่งห่างไกลจากบ้านฉันที่อยู่กรุงเทพฯ แต่เพราะได้สูตรจากพี่สาว เมื่อใดที่ฉันอยากกินแกงเลียง ฉันก็จะทำตามที่พี่สาวสอนไว้เสมอ เป็นเรื่องที่ภูมิใจมากเพราะฉันทำเป็นแต่อาหารสำเร็จรูป นี่เป็นเมนูแรกและเมนูเด็ดของฉันที่กล้าพูดได้ว่า ทำเป็นตั้งแต่โขลกเครื่องแกง ถ้าไม่นับว่าฉันใช้กะปิสำเร็จรูปนะ ฮ่า ๆ

 

สุดท้ายนี้ แกงเลียงสูตรจากคนที่เป็นดั่งแม่คนที่สองของฉันอาจไม่เป็นไปตามแบบฉบับของแกงเลียงที่ถูกต้อง แต่เป็นสูตรที่ทำให้ฉันกินได้อย่างมีความสุข และคนในครอบครัวทุกคนก็กินได้อย่างอร่อย ‘เพราะคนที่กินเผ็ดได้ ย่อมกินของที่ไม่เผ็ดได้’ แกงเลียงสูตรนี้จึงถือได้ว่าเป็นสูตรของครอบครัวฉัน

เรื่องและภาพโดย: กาญจนา เลาหะกุลธรรม 
ชาวฝั่งธนบุรีที่กินอาหารเผ็ดไม่ได้ ทำอาหารไม่เก่ง แต่เน้นที่ความอยากทำ เน้นทำอาหารรสไม่เผ็ด แต่เป็นคนชอบกินเห็ดมากๆ เห็ดที่ชอบที่สุดคือเห็ดฟาง ไม่ค่อยทำอาหารเผ็ดเพราะพอทำเสร็จมักกินเองไม่ได้ ถือคติว่า ‘อาหารไม่เผ็ด คนกินเผ็ดก็กินได้ .. แต่อาหารเผ็ด คนไม่กินเผ็ดกินไม่ได้’